ताज्या बातम्या
   महिलांनी महिलांसाठी सुरु केलेल्या वृत्तपत्रात काम करण्यासाठी महिलांना निमंत्रित करीत आहोत. संपर्क साधण्यासाठी सातारा - विद्या निकाळजे (कार्यकारी संपादक -8600080064), नांदेड-रुचिरा बेटकर (कार्यकारी संपादक-9970774211), मुंबई-संगिता ढेरे (विभागीय संपादक मुंबई व नवी मुंबई-8097112945), रायगड - दिक्षा थवाई (जिल्हा प्रतिनिधी-9763025014) यांना संपर्क साधू शकता. पाहिजेत : अवघ्या काहीच दिवसात लोकप्रिय झालेल्या साप्ताहिक अष्टभुजा हिरकणी या वृत्तपत्रात काम करण्यासाठी राज्यभरात जिल्हा, तालुका स्तरावर प्रतिनिधी नियुक्त करायचे आहेत. इच्छुकांनी आम्हाला [email protected] या मेलवर आपला बायोडेटा पाठवावा किंवा 9850516724 या नंबरवर कॉल किंवा व्हाट्स अँप करु शकता.

कामगारांची अशी परिस्थिती आहे की जाये तो जाये कहा

April 30, 202214:13 PM 44 0 0

कामगारवर्ग हा जगाचा आधारस्तंभ आहे,परंतु दिवसेंदिवस ढासळतांना दिसत आहे.दरवर्षी 1 मे जगभर आंतरराष्ट्रीय कामगार दिवस म्हणुन साजरा केल्या जातो.परंतु गेल्या दोन वर्षांपासून करोना महामारीमुळे कामगार दिवस काळोख्यात असल्याचे आपण पहाले.त्याचबरोबर मागील दोन वर्षात कोरोणा व्हायरसच्या महमारीमुळे भारतासह जगभर कामगारांचे हाल-बेहाल झाल्याचे सुध्दा आपण उघड्या डोळ्यांनी पहाले.आज जगाचा विचार केला तर 80 टक्के लोक कामगारांमध्ये मोडतात यात अनेक क्षेत्रातील कामगार वर्ग दीसुन येतात.शेतीतील कामगार असो,कारखाण्यातील कामगार असो किंवा इतर कोणत्याही क्षेत्रातील कामगार असो त्याची अत्यंत दयनाअवस्था आहे.परंतु दोन वर्षांच्या काळात कोव्हिड-19 कामगारांसाठी “मौत का कुंवा”बनल्याचे जगानी पहाले.करोना काळात भारतासह जगभरात कामगारांवर उपासमारीची पाळी आल्याचे दिसून आले. ही अत्यंत गंभीर आणि चिंतेची घटना होती.आज विकसीत, विकसनशील,गरीब या संपूर्ण देशातील कामगारांवर जिवन-मरणाचा प्रश्न उद्भवत आहे.आज भारताचा विचार केला तर भारताची लोकसंख्या 135 कोटींच्या घरात आहे.यात कामगार वर्गाचा विचार केला तर 80 टक्के लोक कामगारांमध्ये मोडतात.यावरून आपण विचार करु शकतो की कोव्हिड-19 च्या संक्रमनामुळे कामगारांचे कीती हाल-बेहाल झाले असतील ही बाब संपूर्ण जगाने उघडल्या डोळ्यांनी पहाली.करोना काळात स्वत:च्या गावाला जाण्याकरिता मोठ्या प्रमाणात अडचणी निर्माण झाल्या होत्या.त्यामुळे प्रत्येक कामगार आपल्या गावाला जाण्याकरिता 200,500,900 किलो मिटर पर्यंत पायदळ चालतांनाचे दृश्य आपण पहाले.यात मुख्यत्वेकरून बिहाडी मजुरांचे हाल अत्यंत गंभीर व दु:खदायी होते.त्यामुळे सध्याच्या परिस्थितीत सरकार व राजकीय पुढाऱ्यांनी कामगारांची सर्वोतोपरी मदत करण्याची गरज आहे.आपल्या देशाचा विचार केला तर राजकीय पुढाऱ्यांजवळ अरबो-खरबो रूपयांची चल-अचल संपत्ती आहे ही संपत्ती राजकीय पुढाऱ्यांनी कामगारांच्या प्रती उपयोगात आणली तर एक मदतीचा मोठा हात समजल्या जाईल.कामगार जगाचा “शिल्पकार”मानल्या जातो.तर शेतकरी हा “अन्नदाता” मानल्या जातो.यांची भुमिका देशासाठी व जगासाठी महत्त्वाची असते.आज मंदिर-मज्जीद, कारखाने,सरकारी इमारती, ताजमहाल, कुतुबमिनार,संसद भवन,मोठ-मोठी गडकील्ले जे आपन पहात आहोत ते संपूर्ण कामगारांच्या मदतीने बनवीण्यात आले.परंतु आज “शिल्पकारचे” हाल-बेहाल होत असल्याचे दिसून येते.कामगार हा जगाचा मोठा “आधारस्तंभ” आहे.कामगार नाही तर काहीच नाही.हीबाब जग चांगल्या प्रकारे जानते.कोव्हीड-19 मुळे भारतासह जगात सर्वात जास्त प्रभावीत कामगारवर्ग झालेला आहे.कामगारवर्गामध्ये अशा अनेक अडचणी दीसुन येतात की त्यांचा उदरनिर्वाह होने अत्यंत कठीण झाले आहे.आपण जर ईपीएस-95 च्या 75 लाख निवृत्त पेंशन धारकांचा विचार केला तर त्यांना 1000 ते 3000 रूपयांपर्यंत पेन्शन मिळत असते.यात त्यांचा उदरनिर्वाह होवुच शकत नाही.त्यामुळे त्यांच्यापुढे आजही जिवन-मरनाचा प्रश्न उद्भवलेला आहे.असंघटीत कामगारांचा विचार केला तर त्यांची परीस्थिती आनखीनच कठीण व भयावह आहे.त्यामुळे भारतासह जगात आजच्या परिस्थितीत कामगारवर्ग अत्यंत दु:खी आणि चिंतेत दीसुन येतो.2019 ते 2021 हे वर्ष संपुर्ण जगासाठी महामारीने जखडलेले वर्ष ठरले.त्यामुळे लॉकडाउनच्या काळात आपल्या घरातच बसून “कामगार दिवस”साजरा करण्याची वेळ आली होती. मागील दोन वर्षाच्या लॉकडाउन काळात शेतकऱ्यांचा माल कौडीमोलात विकावा लागला.त्यामुळे त्यांच्यावर गंभीर संकट आजही ओढावल्याचे दिसून येते.त्यामुळे आजही शेतकऱ्यांची गंभीर परिस्थिती आहेच त्याच्या दुप्पटीने कामगारांची गंभीर परिस्थिती दिसून येते.भारत हा शेतीप्रधान देश आहे त्याचप्रमाणे बहु लोकसंख्येचा देश आहे.कारण कामगार वर्ग मेहनतीने देशाच्या विकासासाठी व इतर कामांसाठी हातभार लावतो परंतु त्या कामाचा मोबदला तुटपुंजा मिळतो.त्यामुळे आता समान कायदा, समान अधिकार समान संपत्ती यावर विचार करण्याची वेळ आलेली आहे. एका कुटुंबाला रहाण्याकरीता कीती जागा असावी,एका कुटुंबाला उदरनिर्वाह करण्याकरिता कीती संपत्ती असावी.यावर प्रधानमंत्री, राष्ट्रपती, उपराष्ट्रपती, लोकसभा अध्यक्ष,सुप्रिमकोर्ट, हायकोर्ट यांना विचार करण्याची वेळ आली आहे.कारण ही दु:खदायीबाब आहे की ज्यांना आपण लोकप्रतिनिधी, जनप्रतिनिधी, समाजसेवक म्हणतो अशा आजि-माजि राजकीय पुढाऱ्यांच्या संपत्तीचा विचार केला तर यांच्याजवळ अरबो-खरबो रूपयांची संपत्ती दीसून येईल.यामुळेच देशात महागाई, बेरोजगारी सह अनेक ज्वलंत समस्यांनी जन्म घेतला आहे.राजकिय पुढारी नेहमी समान अधिकाराची भाषा करतात परंतु ही सर्व राजकीय खेळी असते ही बाब सर्वांनाच लक्षात आहे.त्यामुळे करोना काळात झालेले नुकसान व जगातील युद्धजन्य परिस्थिती पहाता आणि पुढे येणारी समस्या पहाता समान अधिकार, समान वेतन, समान संपत्ती यावर चर्चा करून नवीन कायदा सरकारने अमलात आणायला हवा.तेव्हाच कामगारवर्ग व गरीब वर्गाला दीलासा मिळेल अन्यथा श्रीमंत हा श्रीमंत होत जाईल व गरीब हा गरीबीच्या खाईत गुदमरून मरेल.करीता गरीब वर्ग व कामगार वर्ग यांच्या प्रती गांभीर्य बाळगून सरकारने कडक नियमावली आखली पाहिजे.तेव्हाच कामगार वर्ग सुखाने जगेल व योग्य न्याय प्राप्त होईल.भारत सरकारने कामगार दिनाचे औचित्य साधून कामगारांच्या प्रती मोठे पाऊल उचलण्याची गरज आहे.75 लाख निवृत्त कामगारांचा ईपीएस-1995 चा पेन्शनचा प्रश्न अजुनही रडखडलेला आहे.त्यावरसुध्दा भारत सरकारने गांभीर्याने विचार करून अंतिम निर्णय घ्यायला हवा. पेंशनधारकांची एकच मागणी आहे की कमीत कमी 7500 रुपये पेन्शन, महागाई भत्ता व कोशीयारी समितीच्या अटी लागू करने.एवढे कार्य सरकारने केले तर ईपीएस-1995 चा पेन्शन धारक धन्य होईल. सरकारने कामगारांच्या जखमेवर फुंकर घालावी.यालाच खरा कामगार दीवस समजल्या जाईल.कारण ज्या “देशाचा कामगार सुखी तो देश सुखी” हे ही तितकेच सत्य आहे.सध्याच्या परीस्थितीत कामगार चळवळी संपुष्टात आल्या आहेत. त्यामुळे सरकारच कामगारांचे सर्वेसर्वा आहेत.अशा परीस्थितीत सरकारनेच कामगारांच्या प्रती योग्य आणि उचीत पाउले उचलुन दीलासा दीला पाहिजे.कारण भारतातीलच नाही तर संपूर्ण जगातील कामगार वर्ग अत्यंत संवेदनशील आहेत.त्यामुळे त्यांच्या कार्यकुशलतेचा मोबदला मिळायलाच पाहिजे.कारण कामगार हा जगाचा”आधारस्तंभ”आहे.या आधारस्तंभाला टीकवुन ठेवण्याची जबाबदारी भारतासह संपूर्ण जगाची आहे.कामगारांच्या प्रती सहानुभूती,सहकार्याची भावना सरकारने व भांडवलशाही वर्गाने अंगीकारली पाहिजे.यातच खऱ्या अर्थाने कामगार दिवसाची प्रतीमा दिसून येईल.देशाचा राजकीय पुढारी कृतीने कामगार दिनाच्या निमित्ताने कामगारांना योग्य न्याय देण्याचे वचन देत असेल व त्यांच्या प्रती आदर ठेवत असेल तरच याला खऱ्या अर्थाने कामगार दिवस समजल्या जाईल.कामगार दिवसांचे औचित्य साधून भारतासह जगात या दिवसाला मोठ्या प्रमाणात वृक्षलागवड व्हायला हवी.यामुळे निसर्ग प्रफुल्लित राहील.

रमेश कृष्णराव लांजेवार

मो.नं.9921690779, नागपूर.

Categories: लेख, साहित्य
share share TWEET PIN IT SHARE share share
Leave a reply

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *